اعتیاد به بدنسازی

مدت زمان لازم برای خواندن این مطلب: ۸ دقیقه 

 بدمتوسطخوبخیلی خوبعالی (2 رای)

Loading...

تمرینات با وزنه یکی از مهم‌‌ترین بخش‌‌های تمام روش‌‌های دستیابی به تناسب‌‌اندام است.

اگرچه تمرینات هوازی نظیر پیاده‌‌روی یا استفاده از دوچرخه ثابت می‌‌توانند سلامت قلب و ریه شما را بهبود بخشند، بااین‌حال، جابجا کردن وزنه یکی از بهترین روش‌‌ها برای افزایش حجم ماهیچه و قدرت است. اگرچه تمرین با وزنه می‌‌تواند برای تمام افراد مفید باشد، برخی افراد وجود دارند که تمرین با وزنه را بیش‌ازحد جدی گرفته و به حدی آن را انجام می‌‌دهند که برای آن‌ها مضر است.

یکی از این موارد در مجله روانشناسی بالینی شرح داده‌شده است. محققان در این مقاله به مردی ۲۳ ساله اشاره کردند که به تمرین با وزنه اعتیاد داشت. وی بر این باور بود که جثه بسیار کوچکی داشته و درنتیجه همواره در حال تمرین با وزنه بود. وی با یک آسیب مواجه شده که در پی آن قادر به استفاده از وزنه نبود، اما بااین‌حال نیز نمی‌‌توانست تمرین با وزنه را کنار بگذارد. در طول زمان، این عقده زندگی وی را فراگرفت. این مرد نمی‌‌توانست بدون تمرین از منزل خارج شود و حتی از مدرسه نیز اخراج شده و درنتیجه این علاقه شدید به تمرین تمام دوستانش را از دست داد. اگرچه این داستان ممکن است اندکی عجیب و ترسناک به نظر برسد، اما اگر شما نیز همانند این فرد هستید، خبر خوبی برای شما داریم. این فرد توانست با استفاده از روش‌‌های درمان و دارو از اعتیاد رها شود. شما نیز می‌‌توانید همین روش را استفاده کنید.

پیام‌‌های رسانه‌‌ای مضر

مشکلات مربوط به تصویر بدن در کودکی آغاز می‌‌شوند و این مشکلات در مورد هر دو جنسیت یکسان هستند. برای مثال، برخی از اسباب‌‌بازی‌‌هایی که پسرها از آن‌ها استفاده می‌‌کنند ممکن است کمر باریک و ماهیچه‌‌های بسیار تنومندی داشته باشند که افراد عادی نمی‌‌توانند به این فرم بدنی دست یابند. برای مثال، G. I. Joe Extreme اگر یک انسان واقعی بود، باید قفسه سینه ۱۴۰ سانتی و عضلات دوسر ۶۸ سانتی داشت. عضلات دوسر وی هم‌‌اندازه کمر وی هستند و این اندازه به‌هیچ‌عنوان قابل‌دسترسی نیست. حتی عضلات دوسر مارک مک گویر که یکی از برترین ورزشکاران به شمار می‌‌رود، ۵۰ سانتی‌متر است.

(منبع: Body Image)

یک عقده خطرناک

یک باور نادرست است که بدن شما همانند یک پروژه خودکار عمل می‌‌کند. تبلیغات شما را به این باور سوق می‌‌دهند که با سپری کردن اندکی زمان بیشتر در باشگاه، شما می‌‌توانید در مدت چند هفته اندامی لاغر و جذاب داشته باشید. واقعیت این است که هیچ تمرینی نمی‌‌تواند هم‌زمان منجر به کاهش چربی و افزایش حجم ماهیچه گردد. بدن شما به‌منظور بقا به چربی نیاز دارد. چربی حاوی انرژی موردنیاز بدن بوده و به‌عنوان یک منبع ذخیره عمل می‌‌کند. بدن انسان به‌طور ذاتی به دنبال کالری است تا آن را به‌صورت چربی ذخیره کند. بنابراین، دستیابی به بدنی بدون چربی که صرفاً از ماهیچه تشکیل‌شده است، امری غیرممکن است. اگر شما اعتیاد به بدن‌سازی داشته باشید، ممکن است این اقدامات را انجام دهید.

یک‌روند مناسب برای بدنسازی، تمرین دادن ماهیچه‌‌ها به‌صورت چرخشی می‌‌باشد که طی آن ماهیچه به‌منظور خستگی تمرین داده‌شده و سپس روند تمرین متوقف می‌‌شود. روند سالم تمرین با وزنه باید شامل استراحت کافی باشد تا ماهیچه‌‌ها بیش‌ازحد تمرین داده نشوند.

اگر به بدنسازی اعتیاد دارید، شما ممکن است هیچ‌یک از این موارد را انجام ندهید. بلکه، شما ممکن است هرروز تمرین کرده و توقف نکنید. اگر یک روز بنا به هر دلیلی قادر به تمرین نباشید، افسرده و ناراحت خواهید شد. و اگرچه زمانی طولانی را به تمرین با وزنه اختصاص داده و حجم ماهیچه‌‌های خود را افزایش می‌‌دهید، ممکن است از نتایج به‌دست‌آمده راضی نباشید.

اعتیاد به بدنسازی می‌‌تواند برای هر فردی رخ دهد، اما این اعتیاد در مردان شایع‌‌تر از زنان است. این بدین دلیل است که فرهنگ ما زنان را به لاغری و مردان را به داشتن بدنی تنومند ترغیب می‌‌کند. برای مثال، به گزارش مجله بین‌‌المللی اختلالات تغذیه، دختران کوچک‌تر از ۱۸ سالی که در یک مطالعه موردبررسی قرار گرفتند، تمایل به لاغرتر شدن و پسران کوچک‌تر از ۱۸ سال تمایل به چاقی داشتند. این بدین معناست که پسرها به دنبال افزایش حجم ماهیچه‌‌های خود هستند و این امر می‌‌تواند منجر به عقده بدنسازی شود.

پرسشنامه

اگر پاسخ شما به سؤالات زیر “بله” باشد، ممکن است به بدنسازی اعتیاد داشته باشید:

  1. آیا حتی زمانی که مصدوم هستید نیز تمرین می‌‌کنید؟
  2. آیا روزانه بیش از یک ساعت تمرین با وزنه می‌‌کنید؟
  3. آیا روزانه بیش از یک‌بار تمرین با وزنه می‌‌کنید؟
  4. آیا بیشتر طول روز را به تمرین با وزنه یا افزایش حجم ماهیچه فکر می‌‌کنید؟
  5. آیا تمایل شما به افزایش حجم اختلالی در کار یا دوست‌یابی شما داشته است؟
  6. آیا روزهایی که قادر به تمرین با وزنه نبوده‌‌اید، احساس ناراحتی داشته‌‌اید؟
  7. آیا احساس می‌‌کنید جثه کوچکی دارید اما سایرین این باور را در مورد شما ندارند؟
  8. آیا روزانه چندین بار در آینه به خودتان نگاه کرده و ماهیچه‌‌هایتان را اندازه می‌‌گیرید؟
  9. آیا سعی دارید ماهیچه‌‌های کوچکتان را پنهان کنید؟
  10. آیا بدنتان را با بدن تصاویر موجود در مجلات مقایسه کرده و احساس می‌‌کنید جثه کوچک‌تری دارید؟

راه اختلالات تغذیه

اعتیاد به بدنسازی اندکی به بی‌‌اشتهایی شباهت دارد. برخی افراد سعی دارند خود را برای مدتی طولانی گرسنه نگه دارند تا بتوانند وزن خود را کاهش دهند، این در حالی است که افراد مبتلابه اعتیاد به بدنسازی سعی دارند تمام اقدامات ممکن را انجام داده و حجم ماهیچه‌‌های خود را افزایش دهند. به‌عبارت‌دیگر، این دسته از افراد قصد دارند وزن خود را افزایش داده و افرادی که بی‌‌اشتها هستند، سعی دارند وزن خود را کاهش دهند. اما افرادی که اعتیاد بدنسازی دارند، ممکن است اقداماتی فراتر از صرف زمان در باشگاه انجام دهند. آن‌ها ممکن است عادت‌‌های غذایی خود را تغییر دهند تا اعتیاد خود را تقویت نمایند. برای مثال، شما ممکن است:

  • نوشیدنی‌‌‌‌های پروتئینی بنوشید
  • میزان چربی دریافتی خود را کاهش دهید
  • کالری‌‌های دریافتی را بشمارید
  • غذاهایی که مصرف می‌‌کنید را یادداشت کنید
  • فهرستی از غذاهای خوب و بد تهیه کنید
  • در صورت خوردن غذاهای بد احساس ناراحتی داشته باشید

تمام این رفتارها در افرادی که با اختلالات تغذیه مواجه هستند، مشترک هستند و برخی از آن‌ها در افراد مبتلابه اختلالات بدنسازی نیز مشاهده می‌‌شوند. اگر برای افزایش کنترل بر روی بدنتان تمرین با وزنه می‌‌کنید، شما ممکن است این کنترل را به غذاهایی که می‌‌خورید ارتباط دهید.

استفاده از استروئیدها

برای برخی از افراد مبتلابه اعتیاد بدنسازی، استروئیدها ازجمله محبوب‌‌ترین مواد هستند زیرا قادر به افزایش حجم ماهیچه و کاهش چربی هستند. استفاده از استروئیدها توسط وزنه‌‌برداران امری رایج است و مطالعات نشان می‌‌دهند که ۱۸٫۸ درصد بدن‌سازان نه‌تنها استروئید استفاده کرده، بلکه در مصرف آن‌ها زیاده‌‌روی می‌‌کنند. استروئیدهای داروهای قدرتمندی هستند که می‌‌توانند بر روی نحوه تفکر و حس شما تأثیر داشته و رهایی شما از اعتیاد به بدنسازی را دشوارتر سازند.

ارتباط با وسواس فکری عملی (OCD)

اختلالات بدنسازی می‌‌توانند با سایر بیماری‌‌های ذهنی در ارتباط باشند که ازجمله آن‌ها می‌‌توان به اختلال بد ریخت انگاری بدن ‌(body dysmorphic disorder) اشاره کرد. افرادی که این اختلال را دارند، بر این باور هستند که بخشی از بدن آن‌ها زشت بوده و تمام مشکلات زندگی خود را به این زشتی ربط می‌‌دهند. اگر این امر در مورد شما نیز صادق است، افکاری از این قبیل ممکن است برایتان آشنا باشند:

  • من نمی‌‌توانم به ساحل بروم، افراد پاهایم را مسخره می‌‌کنند
  • زمانی که با رئیسم صحبت می‌‌کنم، وی به گردن باریک من توجه می‌‌کند.
  • اگر می‌‌توانستم ۵ کیلوگرم وزنم را افزایش دهم، همکارانم دیگر نمی‌‌توانستند این‌طور با من صحبت کنند.
  • اگر بتوانم شکمم را کوچک‌تر کنم، می‌‌توانم سمت‌‌های بهتری داشته باشم.

طبق گزارش بنیاد بین‌‌‌‌المللی OCD، در حدود ۰٫۷ الی ۲٫۴ درصد جمعیت جهان به‌نوعی از این اختلال رنج‌برده و این باور در مورد حجم ماهیچه یکی از موارد رایج است.

اگر شما نیز به این اختلال مبتلا هستید، ممکن است مشکلات دیگری نیز با بدن خودتان داشته باشید. برای مثال، شما ممکن است از رویش مو بر روی قفسه سینه‌تان ناراضی بوده و سعی در از بین بردن آن‌ها داشته باشید. شما ممکن است از اندازه سر یا پاهایتان ناراضی باشید. برخی اوقات، یک نگرانی ممکن است از بین رفته و نگرانی دیگری جایگزین آن شود. تمام این اختلالات می‌‌توانند با اختلال بدنسازی در ارتباط باشند و شدت این اختلالات در افرادی که قصد دارند در مسابقات شرکت کرده و یا تمایل به مقایسه بدن خود با بدن دیگران دارند، شدیدتر است.

خودآگاهی

افرادی که به‌واسطه اختلال بد ریخت انگاری بدن (خود زشت انگاری) به‌شدت تمرین با وزنه می‌‌کنند، ممکن است اطلاعی از اختلال خود نداشته باشند. این دسته از افراد باور ندارند که مشکل ذهنی دارند. آن‌ها عامل تمام مشکلات موجود را این اختلال قلمداد می‌‌کنند و قصد دارند آن را برطرف کنند. بدین دلیل، بسیاری از افراد هرگز به دنبال روش درمان نیستند و به‌اجبار دوستان یا اعضای خانواده درمان می‌‌شوند. آن‌ها ممکن است به‌تنهایی نتوانند به این نتیجه برسند و سایر افراد باید این موضوع را برای آن‌ها تفهیم کنند.

سایر علل

همه افرادی که به بدنسازی اعتیاد دارند، مشکل ذهنی ندارند. بلکه، برخی افراد بنا به دلایل کاملاً متفاوتی به این مشکل مبتلا می‌‌شوند. برای مثال، مطالعه‌‌ای در مجله روانشناسی ورزش و تمرین نشان داد افرادی که در سنین کودکی تحت ظلم و زورگویی هم‌سن‌وسالان خود قرارگرفته‌اند، گرایش بیشتری به این اعتیاد دارند. ازآنجایی‌که آن‌ها در کودکی احساس ضعف داشته‌‌ و قادر به دفاع از خود نبوده‌‌اند، بر این باور هستند که با تمرین با وزنه می‌‌توانند به قدرت رسیده و خاطرات آن دوران را فراموش کنند. همچنین مطالعه‌‌ای منتشرشده در مجله Comprehensive Psychiatry نشان می‌‌دهد که ۱۳ درصد از وزنه‌‌برداران زن در سنین نوجوانی یا جوانی مورد تجاوز قرارگرفته‌اند و درنتیجه به‌منظور دستیابی به قدرت و کنترل به تمرین با وزنه روی آورده‌‌اند.

زندگی با اعتیاد به بدنسازی

هم‌زمان با خواندن این مقاله ممکن است بدین موضوع فکر کنید که چرا تمرین با وزنه برای شما به این میزان اهمیت دارد. شما اقدامی مثبت برای ماهیچه‌‌های خود انجام می‌‌دهید و این امر به آرامش و مقابله با مشکلات زندگی کمک می‌‌کند. اما این امر چه مشکلی دارد؟ متأسفانه، زندگی با اعتیاد بدنسازی می‌‌تواند تأثیر نامطلوبی بر سایر زمینه‌‌های زندگی داشته باشد و در صورت عدم درمان می‌‌تواند زندگی را تحت تأثیر قرار دهد.

مطالعه‌‌ منتشرشده در مجله آمریکایی روانشناسی که بر روی مردان مبتلابه Dysmorphia انجام‌شده بود نشان داد که این دسته از افراد بر این باور هستند که ماهیچه‌‌های کوچکی دارند، اما در اصل حجم ماهیچه‌‌های آن‌ها بزرگ است. این مطالعه نتایج شگفت‌‌انگیزی داشت:

  • ۵۰ درصد افراد روزانه بیش از سه ساعت در مورد حجم ماهیچه‌‌های خود فکر می‌‌کنند.
  • ۵۸ درصد افراد از برخی مکان‌‌ها و دیدارها دوری می‌‌کردند، زیرا بر این باور بودند که ماهیچه‌‌های آن‌ها بسیار کوچک است.
  • ۵۴ درصد افراد نیز بر این باور بودند که کنترل کمی بر روی زمان سپری‌شده برای تمرین دارند.
  • دو مورد از افراد موردمطالعه نیز مشاغل پردرآمد خود را ترک کرده بودند تا بتوانند در باشگاه تمرین کرده و به‌طور تمام‌‌وقت به وزنه‌‌ها دسترسی داشته باشند.

همان‌طور که این نتایج نشان می‌‌دهند، اعتیاد به بدنسازی می‌‌تواند زندگی شما را تحت تأثیر قرار داده و توانایی شما برای دوست‌یابی، داشتن شغل و تمرکز انرژی بر روی فعالیت‌‌های مهم را از بین ببرد. این مشکل به‌خودی‌خود رفع نمی‌‌شود و در صورت عدم درمان تشدید خواهد شد. بنابراین، درمان به‌موقع آن ضروری است.

گزینه‌‌های درمانی

نوع درمان دریافتی شما به‌شدت به تمایل شما به بدنسازی بستگی دارد. اگر به‌منظور فراموش کردن یک تروما (آسیب) تمرین می‌‌کنید، شما ممکن است به روش‌‌های درمانی متفاوتی در مقایسه با فردی که به وسواس مبتلا است نیاز داشته باشید. درمانی که برای شما مناسب است، ممکن است برای فردی دیگر مناسب نباشد و عکس این شرایط نیز صحت دارد. بااین‌حال، مشکلاتی نظیر اعتیاد بدنسازی اغلب با روان درمانی و دارو رفع می‌‌شوند. در طی این روش‌‌های درمانی، جایگزین‌‌هایی به شما معرفی می‌‌شود تا در صورت تمایل به انجام بدنسازی، اقدامات جایگزین را انجام دهید. شما می‌‌توانید از اعتیاد بدنسازی رها شوید. با کمک، زندگی را می‌‌توان مجدداً به حالت عادی بازگرداند.


تالیف:

تن‌ورز (اقتباس از مقاله‌ای از سایت luxury.rehabs.com)

در صورت استفاده از این مقاله، نام و آدرس تن‌ورز را به عنوان منبع ذکر کنید. 

عضو کانال تلگرام و اینستاگرام تن‌ورز شوید. برای عضویت بر روی عکس زیر کلیک کنید. 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

درباره مقاله فوق، نظر و یا سوالی دارید؟
از بخش زیر نظر خود را ثبت کنید. بعد از تایید مدیر سیستم، نظر یا سوال شما نمایش داده خواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *